Beste vrienden,
Op dit moment schrijf ik deze brief vanuit een regenachtig en, zeker voor een decemberdag, warm Holland. Zoals velen van jullie weten kom ik eens in de 2 jaar naar Nederland om voor Stichting Help mij Leven naar verschillende organisaties, donateurs, kerken en scholen te gaan om te vertellen over het werk in Brazilië. Bij iedere ontmoeting valt mij weer op dat de mensen echt onder de indruk zijn van wat er in Brazilië gebeurt, blij zijn met de positieve berichten en verdrietig dat er nog steeds zoveel slachtoffers vallen onder de kinderen en jongeren in Rio de Janeiro.
Elke ontmoeting is ook weer anders. Bij sommigen heb ik de kans om uitgebreid een uur te praten, bij weer anderen moet ik het in twee minuten doen. U kunt zich wel voorstellen dat vooral het laatste mij niet meevalt: er is zo veel te vertellen! Ik raak erg gemotiveerd door al die mensen die zich hier zo inzetten voor de kinderen in Brazilië. Vooral voor het bestuur van Stichting Help mij Leven heb ik diepe bewondering. Naast hun dagelijks werk tonen zij zo veel inzet voor de medemens, in een woord: geweldig!
Wel ga ik binnenkort terug met een aantal achterhaalde statements over Nederland die ik recht moet zetten in Brazilië:
1. Het weer is niet meer wat het geweest is (waar is de winter?).
2. Ik heb de verkiezingen een beetje meegemaakt en ik heb het idee dat het net als in Brazilië meer gaat om de partijleider dan om de ideologie van de partijen.
3. Sinterklaas bestaat echt, ik heb er meerdere gezien en ongelofelijk veel cadeaus voor het werk in Brazilië mogen ontvangen.
Wat zijn de laatste berichten uit Brazilië?
Sparta - Rio de Janeiro
Tafelvoetbal is populair bij de jongens in Sparta
De krottenwijk 'Morro da Providência' is nog steeds bezet door de politie, maar langzaam komt de drugsverkoop weer op gang. Dit wordt oogluikend toegestaan door de politie onder betaling van smeergeld. Hoewel het stiller is dan normaal in de straatjes van de wijk, is de sportclub in de avonduren weer heerlijk vol. Wij hebben vaak gedacht dat als het grote sportcomplex (Vila Olímpica) geopend zou worden wij deze gymnastiekzaal van de metodistenkerk zouden kunnen sluiten. Niets is minder waar, de kinderen hebben ‘s avonds nog steeds een plek nodig om te spelen en het contact met de leiding en trainer is van groot belang om de kinderen te blijven stimuleren om naar school te gaan.
Piolho (‘de luis’, 9 jaar oud) is altijd de laatste die met Pedro de sporthal verlaat. Hij heeft een verslaafde moeder en een oudere zus.Trots vertelt hij aan Pedro wat hij weer allemaal beleefd heeft op school: "Ik ga nooit in de drugsbende werken," heeft hij zich voorgenomen, "ik word dokter om mijn moeder te helpen."
Het gaat goed met de bijlessen in het armste gedeelte van de krottenwijk. Wij zijn ontzettend benieuwd naar alle schoolrapporten aan het einde van dit schooljaar. Het cultureel centrum wordt uitgebreid. Wij hebben er nu een huisje naast gekocht om het aantal klassen te uit te breiden, computers neer te zetten en een speelruimte voor de kleinere kinderen te creëren.
Daarnaast maakt Sparta zich weer verder op voor het grote zomerkamp in januari, waar ongeveer 300 kinderen van deze wijk heen gaan.
Straatwerk REMER - Rio de Janeiro
Een week geleden werd ons volkswagenbusje gestolen. Dat is vreselijk omdat deze ongelofelijk veel werd gebruikt. Het goede nieuws is dat er direct iemand in Nederland was om dit verlies op te vangen met een gift, zodat wij zo snel mogelijk op zoek kunnen gaan naar een nieuw busje. Dit was één van de vele sinterklaascadeaus die ik in ontvangst mocht nemen!
Zoals ik vaak verteld heb is het vrij zwaar om jaar in, jaar uit onder de straatkinderen te werken. Je hebt te maken met zo veel tegenslagen. Om die reden hebben wij Crézio (die al 7 jaar bij ons werkt) 4 maanden vrij gegeven om eens goed vakantie te nemen. Nando, die al jaren geleden bij REMER op straat en op de boerderij heeft gewerkt, neemt zijn taak zolang over.
Soms denk je dat je veel hebt meegemaakt maar het kan nog steeds gekker. Op een avond lieten wij het straatwerk zien aan twee bezoekers uit Bleiswijk, mevrouw Vollebregt en mevrouw Olierook. Onder een brug aangekomen waren er 4 politieagenten bezig de straatkinderen te beroven van alles dat enigszins waarde had. Toen zij ons zagen gingen zij weg, maar onder het viaduct verderop zochten zij in het donker hun slachtoffers uit en beroofden ook hen. Diezelfde avond ontmoetten wij een jonge straatmoeder met haar baby van één maand oud. Diezelfde avond is zij, onder invloed van terpentine, per ongeluk op het kind gaan liggen waardoor het kleine kind stierf.
Het inloophuis
In februari 2007 gaat dit huis eindelijk weer open. Vorig jaar moesten wij het inloophuis sluiten omdat de huur te hoog was en er veel achterstallig onderhoud was. Dankzij de grote giften van Deloitte en Woonwille konden wij op zoek naar een ander, geschikt huis. Zoals u weet heeft dit door de ingewikkelde huizenmarkt in het centrum van Rio een tijd geduurd. Maar eindelijk hebben we een geschikt pand gevonden! Daarom wordt Huize ‘Betania’ het nieuwe inloophuis omdat dit prima is gelegen tussen plein ‘Central’ en het busstation. Het huis zal van maandag tot en met vrijdag van 11:00 uur tot 15:00 uur geopend zijn. Hier kunnen de kinderen naartoe voor een warme maaltijd, een douche, medicijnen, schone kleding en vooral aandacht en liefde. Een belangrijke taak is het opkrikken of kweken van eigenwaarde. Het huis zal in de maand januari volledig opgeknapt worden. Ook zal het straatwerk vanuit dit huis geregeld worden. Crezio en de maatschappelijk werkster zullen hier hun eigen kantoor hebben.
Het opvanghuis
We hebben eindelijk een waanzinnig mooi huis gevonden in de wijk ‘Engenho Novo’. Het huis heeft vier verdiepingen met verschillende ruimtes waar 12 kinderen opgevangen kunnen worden. Zij kunnen daar tenminste 6 maanden verblijven. Het technisch team heeft dan de tijd om een andere opvang voor de kinderen te zoeken. In samenwerking met de kinderbescherming proberen wij dan een thuis voor hen te zoeken bij eigen familie, in een ander opvanghuis of op de Sítio.
Wij hopen eind januari het huis te kunnen openen. Prachtig om deze geweldige vooruitgang mee te mogen maken! Jullie kunnen onze blijdschap wel voorstellen na de lange zoektocht.
Kantoor 'Rua da America'
Ons oudste pand in Rio de Janeiro, dat sinds een paar jaar dienst doet als kantoor en tijdelijk onderdak voor medewerkers van REMER (Paul en ik slapen er bijvoorbeeld wanneer we in Rio zijn), zal worden opgeknapt om een nieuw fris gezicht te krijgen. Het pand is hier door het intensieve gebruik van de afgelopen jaren aan toe. De opknapbeurt is nodig om naast het kantoor van REMER-Rio in 2007 ook het PR werk in Rio van hieruit te kunnen opzetten. Voor dit PR-werk kregen we steun van de Nederlandse organisatie ICCO/Impulsis. Eerder konden we ook dankzij ICCO het PR-project in Juiz de Fora opzetten. Op deze manier hopen wij de naamsbekendheid van REMER in Rio te vergroten en nieuwe sponsors te werven.
REMER - Minas Gerais
Mauricio is een jongetje dat nog niet zolang geleden op straat zwierf. Via het opvanghuis in Rio (waar hij verscheidene keren was weggelopen) is hij op de boerderij terechtgekomen. De eerste dag op de boerderij kwam hij mijn kantoor binnen met een big smile en begroette mij met de woorden "Robert,wat is het hier geweldig!". Hij heeft nu met de kinderen van huis 7 voor mijn kantoor een autowasserij geopend. Dit betekent dat hij mijn auto heeft gewassen, waar hij 3 euro voor kreeg. Tot mijn verbazing verdeelde hij (net zoals zij op straat doen) dit geld met 5 andere kinderen. De volgende weken moeten de anderen nu de auto wassen en ook dit geld verdelen. Mijn auto was nu zo vreselijk schoon dat verschillende mensen (waaronder mijn dochter) mij vroegen wat er met mijn auto was gebeurd...
Wij blijven ons inspannen om het werk van REMER steeds meer vanuit Brazilië te financieren. Een mooi bericht is dan ook dat verschillende gemeenten (Pequeri, Bicas en Juiz de Fora) sinds kort het werk van REMER financieel steunen. Ook heeft de Universiteit in Juiz de Fora het haalbaarheidsplan van een bungalowparkje naast de boerderij begin november afgerond. Zij hebben een uitgebreid onderzoek gedaan en verwachten na een korte aanloopperiode een gemiddelde maandopbrengst van zo’n € 3.000,-. Daarnaast biedt het project werkgelegenheid aan onze jeugd en komen meer Brazilianen in aanraking met ons werk. Omdat dit project veel voorbereiding vraagt en op een zorgvuldige manier moet worden uitgevoerd, bekijken wij samen met mensen uit Nederland hoe het project gefinancierd kan worden. In Nederland merk ik vanuit organisaties, bedrijven en particulieren veel enthousiasme voor het project.
De financiering van het opzetten van het bungalowpark is een belangrijke stap. Daarnaast is het ook belangrijk om enthousiaste projectleider te vinden die het project kan begeleiden.
Van de 24 jongeren die de boerderij op 18-jarige leeftijd hebben verlaten is er één teruggevallen naar de misdaad. De anderen hebben gelukkig wel werk gevonden en maken het goed. Wij hebben veel met George gepraat om de drugsbende te verlaten. Als wij de wijk binnen kwamen, vluchtte hij meestal weg omdat hij zich schaamde om betrapt te worden met een pistool in zijn hand.
Een paar weken geleden vluchtte hij weg toen de politie kwam. Daarbij werd hij in zijn onderrug geschoten. Wij bezochten hem in het ziekenhuis, waar hij vastgeketend lag aan het ziekenhuisbed. De politie agent die hem bewaakte, liet onder betaling toe dat wij enige minuten met hem konden praten. George vertelde dat God hem bewaard had. In de wijk wilde een agent hem een tweede kogel door zijn hoofd schieten, maar ineens doken er bewoners op. De agenten zagen daarop van het plan af. Wel vertelde hij dat hij nu wordt beschuldigd van poging tot moord op een agent en hangt hem waarschijnlijk een gevangenisstraf van 30 jaar boven zijn hoofd. George huilde en vroeg zich af waarom hij niet naar ons geluisterd had.
Wij blijven voor hem bidden, net zoals voor alle kinderen die in deze tijd van kerst en vrede moeilijke tijden in oorlogssituaties doormaken.
Aan het einde van dit jaar kijken wij weer terug op de vele overwinningen die wij samen met jullie steun behaald hebben. Hoeveel kinderen zijn er niet weer thuis bij familie? Hoeveel anderen zijn er niet geadopteerd door pleegezinnen en hoeveel zijn er niet veilig op de boerderij ondergebracht?
Dank jullie, beste vrienden, voor jullie steun op welke manier dan ook. Wij hopen dat jullie hiermee door blijven gaan.
In de naam van alle kinderen en medewerkers van Sparta en REMER wensen wij jullie een fijne kerst en een ongelofelijk gezond en gelukkig 2007 toe.
Met de allerbeste groeten,
Oetsia, Moises, Janine en Robert Smits