Beste vrienden,
Janine en Paul, coördinatoren van Sítio Shalom.
In de voorgaande rondschrijfbrief schreef ik over de moeilijkheden die onze vrijwilligers Walter en Janetta hadden met het verkrijgen van een verblijfsvergunning. Gelukkig hebben zij inmiddels een visum voor 1 jaar gekregen, dat zij na dat jaar weer kunnen verlengen met een jaar. Zij zijn al weer druk aan het werk op de boerderij. Walter is nu de onderhoudsman op de boerderij. Alle reparaties of vernieuwingen worden door hem verricht. Daarnaast geeft hij informaticales, en hij is vervangend chauffeur. Janetta werkt samen met onze maatschappelijk werkster Eliane. In Nederland was zij al bekend met dit soort werk. Ook werkt zij een aantal dagen per maand in ons opvanghuis 'Casa de Passagem' (letterlijk: doorgangshuis). Dat opvanghuis is bedoeld als tussenstation: kinderen die direct ergens onderdak moeten hebben, kunnen hier voor korte tijd terecht en gaan daarna naar familie of naar andere opvang. Als dat niet mogelijk is, kunnen ze op de Sítio worden geplaatst.
Kinderen in het 'Casa de Passagem'
Op 24 april was de opening van ons opvanghuis 'Casa de Passagem'. Natuurlijk was dat een heel feest. Er was de gebruikelijk bolo (taart), die ieder feest groter moet worden gemaakt, door het groeiend aantal kinderen en werkers. Verder waren er frisdrank en ballonnen, en het lint dat door de nieuwe bewoners ontlust moest worden, om het huis te kunnen betreden. Ook waren belangrijke mensen aanwezig, zoals de burgemeesters van Pequeri en de omliggende dorpen, en directeuren van bedrijven die ons financieel helpen met het opbrengen van de maandelijkse kosten van het huis. Inmiddels verblijven er 5 kinderen in het opvanghuis.
Een nieuwe vrijwilligster Loes Hartman is hier voor een periode van 6 maanden, zij is hier in april begonnen. Loes geeft les aan de kinderen en volwassenen in Engels, Nederlands en Portugees. Ook helpt zij ons met het vertalen van verslagen. Wij zijn heel blij met haar hulp.
Vanaf 1 april hebben wij een vaste chauffeur in dienst genomen, Osvaldo (Braquinha). Osvaldo was sinds 1995 onze tuinman, maar hielp ons altijd door in te vallen als chauffeur. Die taak was tot nu toe altijd voor de vrijwilliger. Maar die taak werd steeds zwaarder door het groeiend aantal bewoners en dus ritten. Hij is heel blij met zijn nieuwe baan, en houdt de wagens keurig schoon en verzorgd. Door deze verandering hebben wij een nieuwe tuinman in dienst genomen, João Batista. Pereira, die al eerder hier heeft gewerkt, is in dienst genomen als boer, om het land te bewerken, te zorgen voor het fruit, moestuin en de kippen.
Door de opening van het opvanghuis hebben wij ook het team groepsleidsters uitgebreid. Gislene, Ana en Mariza zijn er nieuw bij gekomen.
José Paulo, die inmiddels 20 jaar is, en in onze República woont op de Sítio, is voor een tijdje bij zijn familie. Hij had wat geld bij elkaar gespaard, met zijn werk bij de bakker in Pequeri. Met dat geld wil hij beginnen met de bouw van zijn huisje, waarin hij samen wil gaan wonen met zijn toekomstige vrouw.
Daarnaast wil hij zijn familie helpen. Zijn jongere broers en zusje, Roberto, Gilmar en Camila wonen hier op de boerderij. José Paulo woont hier bij ons sinds 1997.
Célia is op 18 mei 18 jaar geworden. De tijd gaat snel. Ik heb haar zelf opgevangen en verzorgd als groepsleider, toen zij hier binnenkwam als 7-jarige. Zij woont per 1 juni in de República op de boerderij. Ik heb haar voorlopig in dienst genomen als schoonmaakster op de boerderij. Twee dagen in de week, tot zij een geschikte baan heeft gevonden.
Anderson is op 20 maart ook 18 jaar geworden en woont al in de República op de boerderij. Hij verdient wat bij, door de tuinman te helpen met het werk. Hij wil na het schooljaar, in juli, verhuizen naar de República in Rio. Hij wil dan graag het leger in.
Met mij en Shirley gaat alles goed gelukkig.
De hartelijke groeten van ons allen hier.
Paul van Rijn